สแตนเลส

ทำไมถึงเลือกพวกเรา

การเลือกลวดเชื่อมสแตนเลสที่เหมาะสม

01.ออสเตนิติก

สแตนเลสประเภทนี้มีปริมาณโครเมียมตั้งแต่ 16 ถึง 25 เปอร์เซ็นต์และมีปริมาณนิกเกิลตั้งแต่ 8 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ ธาตุผสมเพิ่มเติมมักประกอบด้วยซิลิคอน แมงกานีส ไนโตรเจน และโมลิบดีนัม สเตนเลสออสเทนนิติกทำงานได้ดีในสภาพแวดล้อมที่มีการกัดกร่อนสูงและมักใช้กับอุปกรณ์ทางการแพทย์และอุปกรณ์ในครัว เช่น เครื่องผสมและเครื่องล้างจาน เหล็กกล้าออสเทนนิติกที่พบมากที่สุดคือ 304, 308, 309 และ 316 สำหรับ 304 และ 308 สามารถใช้โลหะเติม 308 ได้ สำหรับวัสดุฐาน 309 มีตัวเลือกมากมาย รวมถึงโลหะเติม 308, 309 หรือ 316 สำหรับวัสดุฐาน 316 ขอแนะนำให้ใช้โลหะเติม 316 ความต้องการความร้อนก่อนและหลังการเชื่อมมักไม่เป็นปัญหากับสเตนเลสออสเทนนิติก หากจำเป็นต้องให้ความร้อนหลังการเชื่อม ให้หลีกเลี่ยงช่วงอุณหภูมิ 1,200 องศาถึง 1,650 องศาฟาเรนไฮต์ เนื่องจากการก่อตัวของคาร์ไบด์จะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงนี้และทำให้เกิดการเปราะของรอยเชื่อม

02.เฟอริติก

สแตนเลสเหล่านี้มีปริมาณโครเมียมอยู่ในช่วงตั้งแต่ 10.5 เปอร์เซ็นต์ถึงมากกว่า 25 เปอร์เซ็นต์ และโดยทั่วไปจะมีความต้านทานการกัดกร่อนได้ดีที่สุด ด้วยความต้านทานแรงดึงที่ 55 ถึง 65 ksi โดยทั่วไปแล้วจึงไม่แข็งแรงเท่าสเตนเลสออสเทนนิติกและมาร์เทนซิติก สเตนเลสเฟอร์ริติกมักพบในระบบไอเสียของยานยนต์ กระบวนการทางเคมี และอุตสาหกรรมเยื่อและกระดาษ เกรดทั่วไปคือ 409 และ 430 โดยมีโลหะตัวเติมที่เข้ากันคือ 409 และ 430 วัสดุฐานเฟอร์ริติกโดยทั่วไปจะถูกจำกัดไว้ที่อุณหภูมิการใช้งานต่ำกว่า 750 องศาฟาเรนไฮต์ เนื่องจากมีแนวโน้มที่จะเกิดระยะการเปราะ การแตกร้าวจากการแข็งตัวของรอยเชื่อมอาจเป็นปัญหากับวัสดุฐานเฟอร์ริติก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องใช้โลหะเติมกับโลหะผสมที่มีความเสถียร เช่น ไทเทเนียมหรือไนโอเบียม ซึ่งช่วยลดความไวต่อการแตกร้าวของการแข็งตัว

03.มาร์เทนซิติก

เหล็กกล้าไร้สนิมเหล่านี้ให้ความต้านทานแรงดึงสูงและความต้านทานการกัดกร่อนได้ดี และมักใช้สำหรับท่อไอน้ำและก๊าซ ใบพัดกังหัน และการใช้งานอื่น ๆ ที่อาจเกิดการสะสมของไอน้ำและความชื้น โปรดทราบว่าวัสดุที่มีความต้านทานแรงดึงสูงมักจะมีความเหนียวน้อยกว่า โดยทั่วไปแล้ว เหล็กกล้าไร้สนิมมาร์เทนซิติกจะมีช่วงโครเมียม 11.5 ถึง 18 เปอร์เซ็นต์ และมีคาร์บอนและองค์ประกอบโลหะผสมอื่นๆ ในระดับที่สูงขึ้นซึ่งส่งเสริมการก่อตัวของมาร์เทนไซต์ สเตนเลสมาร์เทนซิติกทั่วไปคือ 410 และ 420 ซึ่งสามารถจับคู่กับโลหะตัวเติม 410 และ 420 ที่มีลักษณะคล้ายกันได้ โลหะผสมเหล่านี้ยังไวต่อการแตกร้าวที่เกิดจากไฮโดรเจนอีกด้วย ความเสี่ยงนี้สามารถลดลงได้โดยการควบคุมความร้อนที่ป้อนเข้ามาผ่านข้อกำหนดอุณหภูมิก่อนการทำความร้อน ระหว่างทาง และหลังการเชื่อมที่เหมาะสม หรือโดยการลดปริมาณการยึดเหนี่ยวบนรอยเชื่อม การอบชุบด้วยความร้อนหลังการเชื่อมสามารถใช้กับสเตนเลสประเภทนี้เพื่อปรับสภาพมาร์เทนไซต์ที่เกิดขึ้น ซึ่งจะส่งผลต่อความแข็ง ความต้านทานแรงดึง และความเหนียวของรอยเชื่อม

04.การตกตะกอนแข็งตัว (PH)

โดยทั่วไปแล้วสแตนเลสเหล่านี้จะถูกผสมกับองค์ประกอบต่าง ๆ และผ่านการอบชุบด้วยความร้อนเพื่อให้ได้ความแข็งแรงและความแข็ง เหล็กกล้าไร้สนิม PH บางเกรดสามารถมีความแข็งแรงได้มากกว่า 200 ksi ทำให้เป็นเหล็กกล้าไร้สนิมชนิดที่แข็งแกร่งที่สุด เหล็กกล้าไร้สนิม PH ทั่วไปคือ 17-4 ซึ่งมักใช้ในงานที่ต้องการความแข็งแรงสูงและทนต่อการกัดกร่อน การใช้งานได้แก่ ท่อส่งขีปนาวุธ โครงเครื่องบิน และขวดแก๊สแรงดันสูง ประเภทนี้สามารถจับคู่กับโลหะตัวเติม 17-4 PH หรือโลหะตัวเติม 630 เนื่องจากต้องผ่านการระบายความร้อนที่มีการควบคุมเพื่อให้ได้คุณสมบัติ จึงแนะนำให้นำเหล็กกล้าไร้สนิม 17-4 PH ไปสู่สภาวะที่ได้รับการบำบัดด้วยสารละลายก่อนทำการเชื่อม โดยปกติอุณหภูมินี้จะอยู่ในช่วง 1,650 ถึง 1,800 องศาฟาเรนไฮต์เป็นเวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมง ตามด้วยการดับไฟ การอบชุบด้วยความร้อนหลังการเชื่อมสามารถใช้เพื่อนำวัสดุกลับคืนสู่คุณสมบัติที่ต้องการหลังการเชื่อม ขอแนะนำให้ติดต่อซัพพลายเออร์เหล็กกล้าไร้สนิม PH เพื่อรับคำแนะนำเกี่ยวกับอุณหภูมิและเวลาในการทำความร้อนหลังการเชื่อมเพื่อให้ได้คุณสมบัติที่ต้องการ

05.ดูเพล็กซ์

โลหะผสมเหล่านี้ได้รับการออกแบบให้มีโครงสร้างจุลภาคของเฟอร์ไรต์ 50 เปอร์เซ็นต์และออสเทนไนต์ 50 เปอร์เซ็นต์ในรูปแบบสำเร็จรูป เหล็กกล้าไร้สนิมดูเพล็กซ์มีช่วงอุณหภูมิการใช้งานประมาณลบ 40 ถึง 535 องศาฟาเรนไฮต์ และมีความแข็งแรงสูงกว่า 60 ksi ซึ่งให้ความต้านทานต่อการเสียดสีและการกัดกร่อนผสมกัน มีการใช้ในการใช้งานที่หลากหลาย รวมถึงท่อส่งน้ำมันและก๊าซ โลหะตัวเติมดูเพล็กซ์เป็นโลหะใหม่ในตลาดและมีการใช้งานเพิ่มมากขึ้น

คุณจะผลิตลวดเชื่อมสแตนเลสได้อย่างไร

การเลือกวัตถุดิบ:ขั้นตอนแรกในการผลิตลวดเชื่อมคือการเลือกใช้วัตถุดิบคุณภาพสูง ส่วนประกอบหลักของลวดเชื่อมประกอบด้วยลวดแกนโลหะ การเคลือบฟลักซ์ และสารยึดเกาะ โดยทั่วไปลวดแกนโลหะจะทำจากเหล็กกล้าคาร์บอน สแตนเลส หรืออะลูมิเนียม ขึ้นอยู่กับการใช้งาน การเคลือบฟลักซ์ประกอบด้วยสารหลายชนิดที่ช่วยป้องกันสิ่งเจือปนและปรับปรุงกระบวนการเชื่อม สารยึดเกาะช่วยในการยึดเคลือบฟลักซ์เข้าด้วยกัน

การวาดลวด:เมื่อเลือกวัตถุดิบแล้ว ลวดแกนโลหะจะถูกผลิตผ่านกระบวนการที่เรียกว่าการวาดลวด การวาดลวดเกี่ยวข้องกับการดึงลวดผ่านชุดแม่พิมพ์เพื่อลดเส้นผ่านศูนย์กลางให้เหลือขนาดที่ต้องการ กระบวนการนี้ช่วยให้มั่นใจได้ถึงความสม่ำเสมอ ความแข็งแรง และความแม่นยำของมิติของลวด

การผสมฟลักซ์:การเคลือบฟลักซ์ถูกเตรียมโดยการผสมส่วนประกอบต่างๆ รวมถึงแร่ธาตุ ออกไซด์ และสารประกอบในสัดส่วนที่กำหนด องค์ประกอบของฟลักซ์ขึ้นอยู่กับประเภทของลวดเชื่อมที่ผลิตและการใช้งานในการเชื่อมที่ต้องการ กระบวนการผสมได้รับการควบคุมอย่างระมัดระวังเพื่อให้มั่นใจในคุณภาพและประสิทธิภาพของลวดเชื่อมที่สม่ำเสมอ

การเคลือบฟลักซ์:ในขั้นตอนนี้ ลวดแกนโลหะจะถูกส่งผ่านเครื่องเคลือบ โดยที่ส่วนผสมฟลักซ์จะถูกทาลงบนลวดอย่างเท่าเทียมกัน ควบคุมความหนาของสีเคลือบให้ได้มาตรฐานที่กำหนด จากนั้นลวดเคลือบจะถูกทำให้แห้งเพื่อขจัดความชื้นและปล่อยให้ฟลักซ์เกาะติดอย่างเหมาะสม

การตัดและการขึ้นรูปลวด:ลวดเคลือบจะถูกตัดตามความยาวและรูปร่างเฉพาะตามการออกแบบและข้อกำหนดของลวดเชื่อม กระบวนการตัดสามารถทำได้ด้วยตนเองหรือใช้เครื่องจักรอัตโนมัติ เพื่อให้มั่นใจในขนาดและความสม่ำเสมอที่แม่นยำ

การอบแห้งและการอบ:หลังจากการตัดและขึ้นรูป ลวดเชื่อมจะเข้าสู่กระบวนการทำให้แห้งและอบ ขั้นตอนนี้จะช่วยกำจัดความชื้นที่เหลืออยู่ในการเคลือบฟลักซ์และเพิ่มความเสถียรของแท่ง แท่งจะถูกวางไว้ในเตาอบที่อุณหภูมิควบคุมตามระยะเวลาที่กำหนด เพื่อให้ฟลักซ์แข็งตัวและแข็งตัว

ควบคุมคุณภาพ:การควบคุมคุณภาพเป็นส่วนสำคัญของกระบวนการผลิต ลวดเชื่อมได้รับการทดสอบอย่างเข้มงวดเพื่อให้แน่ใจว่าเป็นไปตามมาตรฐานอุตสาหกรรมและความคาดหวังของลูกค้า มีการตรวจสอบพารามิเตอร์ต่างๆ เช่น ความหนาของการเคลือบ เส้นผ่านศูนย์กลาง ความตรง และรูปลักษณ์ที่มองเห็นได้ การทดสอบทางกลและเคมีอาจดำเนินการเพื่อประเมินความแข็งแรง การนำไฟฟ้า และคุณลักษณะด้านประสิทธิภาพอื่นๆ ของแท่ง

บรรจุภัณฑ์และการเก็บรักษา:เมื่อลวดเชื่อมผ่านการทดสอบการควบคุมคุณภาพแล้ว จะถูกบรรจุในภาชนะหรือกล่องที่เหมาะสมเพื่อป้องกันระหว่างการขนส่งและการเก็บรักษา มีการติดฉลากที่เหมาะสมเพื่อระบุข้อมูลจำเพาะ การจำแนกประเภท และข้อมูลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องของแท่ง ลวดเชื่อมที่บรรจุหีบห่อจะถูกจัดเก็บไว้ในสภาพแวดล้อมที่มีการควบคุมเพื่อรักษาคุณภาพไว้จนกว่าจะพร้อมจำหน่าย